Yellow Tokyo #6 : โอตาคุน่องเหล็ก

เมื่อวานกลับถึงโตเกียวเจอพายุฝนถล่มจนรถไฟหลายสายหยุดวิ่ง ถึงรถไฟสายที่นั่งกลับโรงแรมจะยังให้บริการตามปกติแต่ก็ต้องรออยู่ในสถานีเพราะลมแรงระดับกระชากร่มปลิวจากมือได้เลย กว่าจะถึงห้อง ไหนจะอาบน้ำ เล่นเน็ต สรุปตื่นสายกว่าแถมตกรถไฟอีกต่างหาก งั้นไม่เป็นไร นั่งขบวนธรรมดาก็ได้เพราะไม่ได้รีบมากมาย วันนี้จะไปหาฟูจิซัง!

จริงๆ วางแผนว่าจะไปตั้งแต่เมื่อวาน แต่ดูจากพยากรณ์แล้วสภาพอากาศไม่เป็นใจเลยสลับมาวันนี้แทน ซึ่งก็ดีที่ตัดสินใจเปลี่ยน เพราะวันนี้อากาศดี แดดจ้า นกกาโบยบิน ออกหากินร่าเริงแจ่มใส :)

รถไฟสายชูโอฉึกกะฉักหวานเย็นจอดเกือบทุกป้ายเริ่มออกนอกเขตโตเกียว วิวนอกหน้าต่างที่เคยผ่านตาจากเกมขับรถไฟเริ่มเปลี่ยนจากตึกเป็นภูเขา ผู้โดยสารในรถมีน้อยขนาดให้เดินไปคนนิชิวะครบทุกคนคงใช้เวลาไม่ถึง 10 นาที เพราะเป็นวันธรรมดาด้วยมั้ง (หรือชาวบ้านเค้าไม่นั่งขบวนหวานเย็นเดินทางไกลๆ กัน) กว่าจะถึงสถานี Otsuki เกือบ 2 ชั่วโมง นั่งไปนั่งมาชักเบื่อ แถมเบาะก็ว่างเหลือเกิน ขอเลื้อยลงไปนอนเลยละกัน ZZzzz

สถานที่ชมภูเขาฟูจิยอดฮิตของคนไทยมี 2 ที่สูสีกันคือ Kawaguchiko กับ Hakone เราเลือกมาทะเลสาบคาวากุจิเพราะดูจากภาพแล้วสัมผัสถึงความยิ่งใหญ่แข็งแกร่งของฟูเขาไฟฟูจิได้มากกว่า ถึงฮาโกเนะจะเป็นโลเกชั่นหนึ่งในการ์ตูนโปรด Initial D แต่ยังไงก็ไม่ได้สวมบทบาทเจย์ โชวดริฟต์รถลงมาอยู่แล้ว เพราะฉะนั้นไปคาวากุลิโกะ เอ๊ย คาวากุจิโกะ

ถึงสถานีโอทสึกิต้องต่อรถไฟสาย Fujikyu เห็นรถไฟจอดอยู่เลยรีบควักบัตรเบ่งออกมา จะได้รีบหาที่หลับ เอ๊ย ที่นั่งชมวิว แต่เจอนายสถานียกมือชูห้านิ้วบอกเข้าไม่ได้ ต้องจ่ายตังค์เพิ่มเพราะเป็นขบวนพิเศษสำหรับนักท่องเที่ยว โอเค จ่ายก็จ่าย (T T) รถไฟสีน้ำตาล ภายในตกแต่งด้วยลายไม้ มีที่นั่งหันหน้าเข้าหน้าต่างสำหรับชมวิว จังหวะที่ฟูจิซังโผล่พ้นบ้านเรือนข้างทางออกมาทักทาย รถไฟมีสโลว์โมชั่นให้ชมวิวกันด้วย พนักงานต้อนรับสาวบนรถไฟก็พยายามขายของที่ระลึกสุดฤทธิ์ แน่นอนว่าไม่ซื้อ :p batch_DSC_1120batch_DSC_1118

ถึงสถานีคาวากุจิโกะเที่ยงกว่าและยังไม่ได้กินข้าวเช้า ด้วยความหิวจึงวิ่งไปหา information desk ถามหาร้านเช่าจักรยานเป็นอันดับแรก (จะได้ปั่นไปหาข้าวกินไง) ร้านเช่าจักรยานอยู่หน้าสถานีเลย ค่าเช่า 1000 เยน แต่ต้องเอามาคืนก่อนหกโมงเย็น ตกลงค่าตัวเสร็จปุ๊บลุงก็พาไปรับรถ เป็นจักรยานแม่บ้านจ่ายตลาดธรรมดา เหมือนที่โอโนดะปั่น 45 กิโลจากโรงเรียนไปซื้อของเล่นที่อากิฮาบาระ ลุงให้กุญแจแนะนำวิธีล็อคเรียบร้อยก็พร้อมปั่นตะลุยฟูจิกันแล้ว ทะยานไปเลย โอตาคุน่องเหล็ก! batch_DSC_1127 จากแผนที่เราจะย้อนไปเริ่มจากด้านใต้ของทะเลสาบก่อน จากนั้นค่อยปั่นเลาะริมทะเลสาบเช็คอินจุดชมวิวตามเส้นทาง Retro bus ส่วนจะปั่นครบรอบทะเลสาบเลยมั้ยเอาไว้ดูความบ้าพลังอีกที

map_retrobus_K_e

ออกจากสถานีเลี้ยวซ้ายพอพ้นหมู่บ้านก็เป็นถนนใหญ่คล้ายไฮเวย์ก็กลัวจะโดนสิบล้อญี่ปุ่นคาบไปแดก งั้นเลี้ยวขึ้นสะพานข้ามทะเลสาบละกัน อีจักรยานนี่สำหรับให้นักท่องเที่ยวเช่าหรือนักปั่นน่องเหล็กตูร์เดอฟรองซ์ฟะ หนักชิบหาย ไม่มีเกียร์ ไม่มีแรงส่งอะไรทั้งนั้น ต้องสับตีนตลอด ยิ่งขึ้นเนินหรือสะพานต้องยืนปั่นเท่านั้นไม่งั้นไหลลง กว่าจะไต่ระดับไปถึงกลางสะพานได้เกือบตาย แต่พอหันหลังกลับไปมองสะพานที่ขึ้นมาเท่านั้นแหละ…

#ฟูจิซัง!

ฟูจิซังแบบเต็มจอเลย แทบจะจอดจักรยานวิ่งไปตะโกน กูมาแล้วโว้ยยยยย batch_DSC_0010_2

ลงจากสะพานปั่นย้อนกลับมาทางสถานีหาอะไรกิน แถวนั้นพอจะมีร้านราเมงอยู่ แต่ไหนๆ มาแล้วนั่งกินริมทะเลสาบจะได้ฟีลลิ่งกว่า จอดจักรยานเดินเข้าร้านสะดวกซื้อ หิ้วข้าวกล่องกับเนื้อบดทอดนั่งกินริมทะเลสาบ สัมผัสความเงียบสงบ นั่งมองเรือเป็ดจอดเทียบท่าอย่างเหงาๆ ก่อนมาถามเพื่อนที่เคยอยู่ญี่ปุ่นว่าของกินในร้านสะดวกซื้อมีอะไรทีเด็ดบ้าง เพื่อนเลยแนะนำเมนจิคัตสึหรือเนื้อบดทอดของ Lawson ลองกัดคำแรก อาห์ น้ำตาจะไหล …แม่งลวกปาก (แต่อร่อยจริงนะ)

batch_DSC_1147batch_DSC_0056_2

กินอิ่มแล้วก็ปั่นต่อ เลาะริมทะเลสาบไปเรื่อยๆ สังเกตว่าช่วงที่เป็นอุโมงค์ลอดภูเขาจะมีทางจักรยานเล็กๆ อ้อมภูเขาให้ ไม่ต้องไปปั่นเสี่ยงอันตรายในอุโมงค์ ดีอ่ะ ญี่ปุ่นเค้าใส่ใจคนปั่นจักรยานดีนะ ถึงอุโมงค์จะสั้นนิดเดียว ไม่กี่ร้อยเมตรก็เหอะ

batch_DSC_0006_2พ้นจากอุโมงค์ วิวที่เห็นคือภูเขาไฟฟูจิแบบ IMAX คือมันยิ่งใหญ่มากกก (กอไก่ห้าร้อยตัว) แค่ยืนเงยหน้ามองก็เหมือนได้รับพลังจากธรรมชาติแล้ว ไม่แปลกใจที่ความยิ่งใหญ่ของฟูจิซังคือสัญลักษณ์แห่งความหวังของชาวญี่ปุ่น บางคนปีนขึ้นยอดเขาฟูจิเพื่อขอพรด้วยความเชื่อที่ว่าเมื่อปีนถึงยอดเขาแล้วไม่มีความพยายามใดจะไม่ประสบความสำเร็จ อย่างเช่นกัปตันซึบาสะภาคเยาวชนโลก ที่ซึบาสะพาลูกทีมปีนภูเขาไฟฟูจิเพื่ออวยพรให้เพื่อนร่วมทีมที่ประสบอุบัติเหตุขาหักกลับมาลงสนามได้อีกครั้ง (เอ่อ… ซื้อกระเช้าไปเยี่ยมที่โรงบาลจะง่ายกว่ามั้ย)

batch_DSC_0033_2

ฤดูใบไม้ร่วงช่วงปลายเดือนพฤศจิกายนของญี่ปุ่น ใบไม้เริ่มเปลี่ยนเป็นสีแดงและร่วงหล่น เริ่มจากทางเหนือที่อากาศหนาวมาเยือนเร็วกว่าลงมาทางใต้ ที่นิกโกเมื่อวานใบไม้เริ่มร่วงไปมากกว่าครึ่งแล้ว แต่ที่คาวากุจิโกะซึ่งอยู่ทางใต้โตเกียวกำลังพีคเลย เราไม่ได้ดูพยากรณ์ใบไม้แดงมาก่อนพอมาเจอช่วงพีคที่นี่พอดี โชคดีจัง :)

batch_DSC_0038_2

ระหว่างทางมีสถานที่ให้แวะเที่ยวฟรีบ้าง เสียตังค์บ้าง แต่ไม่ค่อยแวะเท่าไหร่ ปั่นหามุมจอดถ่ายรูปไปเรื่อยๆ เหนื่อยก็พักนั่งตามสวนริมทะเลสาบ (ไม่เหนื่อยก็แข่งโอลิมปิกได้แล้วพี่ ทรมานน่องขนาดนี้ – -”)

เนื่องจากจอดอู้บ่อยเลยไม่รู้จะบ้าพลังปั่นครบรอบทะเลสาบไหวมั้ย ถ้าไหวก็อาจจะคืนรถไม่ทัน อีกเรื่องลำบากของการปั่นจักรยานวันนี้คือปั่นต้านลมตลอด เห็นแดดจ้าท้องฟ้าสดใสแบบนี้ ลมพัดมาทีหนาวทะลุเสื้อผ้าถึงหนังกำพร้าเลย

batch_DSC_0049_2

ปั่นตามกลิ่นไปจนเจอโซนขายอาหารประมาณตลาดนัด ส่วนมากเป็นพวกยากิโซบะ โครอกเกะซึ่งไม่ค่อยโดนเท่าไหร่ ราคาแรงด้วย คนญี่ปุ่นมานั่งชิลกัน สูบบุหรี่กินเบียร์กัน ส่วนมากเป็นผู้ใหญ่ไม่ก็มาเป็นครอบครัว ไม่ค่อยเจอวัยรุ่นแฮะ สงสัยหนุ่มสาวคงไปที่อื่นอย่างฮาโกเนะกันเพราะมีกิจกรรมให้ทำมากกว่า คาวากุจิโกะออกแนวพักผ่อนชมธรรมชาติชิลๆ เหมาะกับวัยอย่างเรา – -”

batch_DSC_0050

ตั้งแต่ปั่นมารู้สึกนักท่องเที่ยวไม่ค่อยหนาตาเท่าไหร่แต่แถวนี้คนเยอะดี อยากรู้เหมือนกันว่ามีอะไร พอจูงจักรยานไปถึงเท่านั้นแหละ ผลลัพท์ที่ได้จะทำให้คุณตะลึง…

มันคืออุโมงค์ใบไม้แดง!!

batch_DSC_0063_2batch_DSC_0080_2batch_DSC_0104_2

ไม่คาดฝันเหมือนกันว่าคาวากุจิโกะจะมีจุดชมใบไม้เปลี่ยนสีที่โหดสัสขนาดนี้ เท่าที่อ่านรีวิวมาจะพูดถึงทะเลสาบกับฟูจิซังมากกว่า ใบไม้แดงเหมือนเป็นฟิลเตอร์กล้อง แสงอาทิตย์ส่องลงมาเป็นสีแดงส้มหน้าแดงส้มกันทุกคนเลย 55

แถวนั้นดันไม่มีที่จอดจักรยานแบบถูกสุขลักษณะ จะจอดไว้ข้างทางถึงจะมีตัวล็อคก็ยังกลัวหายอยู่ดีแม้จะเป็นญี่ปุ่นที่ขึ้นชื่อเรื่องความปลอดภัย สรุปจูงจักรยานเข้าไปด้วยซะเลย

batch_DSC_0090_2ตอนกลางคืนบริเวณนี้จะมี light up ให้ชมใบไม้แดงตอนกลางคืนด้วย (สังเกตกรวยสีขาวในภาพคือสปอตไลท์) เสียดายที่คงไม่ได้อยู่จนถึงพระอาทิตย์ตกเพราะต้องเอารถถีบไปคืนก่อนหกโมง

batch_DSC_0102_2

จากแผนที่เรายังปั่นไปไม่ถึงไหนเลย ต้องปั่นต่อจนถึง Oishi Park จุดชมวิวยอดฮิตที่ไม่ยักกะมีชาเขียวขาย แต่กว่าจะถึงตะวันเริ่มคล้อยแล้ว จุดนี้วิวสวยสุดก็เลยลั้ลลานานหน่อย เจอคนไทยเยอะเลย คงงงว่าไอ้นี่ปั่นจักรยานมายืนรับพลังอะไรตรงนี้ 555

batch_DSC_0108_2

batch_DSC_0124_2batch_DSC_0116_2

เคยเจอในรีวิวว่าโออิชิพาร์คช่วงพระอาทิตย์ใกล้ตกจะเห็นเงาภูเขาไฟฟูจิสะท้อนบนผิวน้ำทะเลสาบ แต่นั่งตั้งกล้องรออยู่พักใหญ่เงาคุณฟูจิก็ไม่สะท้อนซักที ไปต่อน่าจะดีกว่า จุดนี้ต้องตัดสินใจว่าจะปั่นต่อให้ครบรอบหรือปั่นกลับทางเดิม ดูแผนที่ถ้าปั่นต่อ ณ จุดนี้ยังไม่ถึงครึ่งทางด้วยซ้ำ แถมเส้นทางต่อจากนี้เป็นถนนที่ไม่มีเลนจักรยานให้ปั่น อันตรายมิใช่น้อย แถมไม่ค่อยมีสถานที่น่าสนใจด้วย ย้อนกลับทางเดิมละกัน

batch_DSC_0118batch_DSC_0141ปั่นไปแป๊บนึงก็นึกขึ้นได้ว่าเช็คตารางรถไฟกลับโตเกียวหน่อยดีกว่า จะได้กะความเร็วปั่นถูก ปรากฎว่าเที่ยวถัดไปอีกแค่ 20 กว่านาที! ถ้าไม่ทันต้องรออีกครึ่งชั่วโมงแถมเสียตังค์เพิ่มเพราะเป็นขบวนพิเศษ ด้วยศักดิ์ศรีของโอตาคุน่องเหล็กที่งกแหลกเพื่อเก็บตังค์ไปซืื้อของเล่นที่อากิบะเราจะยอมไม่ได้ ต้องไปให้ทัน!

ทางเลือกมี 2 เส้นทางคือปั่นตามถนนเลียบทะเลสาบกับข้ามสะพาน ข้ามสะพานอาจจะไกลกว่าแต่ถนนกว้าง เร่งความเร็วได้มากกว่าจึงตัดสินใจเลือกเส้นทางนี้แม้จะมีสะพานเป็นอุปสรรค (ความจริงคือจักรยานลุงนั่นแหละอุปสรรค หนักชิบหาย) ระยะทางที่เหลืออีกประมาณ 6 km หากปั่นระห่ำด้วยความเร็ว 20 km/h จะใช้เวลาประมาณสิบกว่านาที ยังทัน!

เมื่อตัดสินใจได้แล้วก็ใส่พลังทั้งหมดลงไปในการปั่นครั้งสุดท้ายราวกับชีวิตนี้จะไม่ได้มาปั่นที่นี่อีกแล้ว กฎเหล็กมีเพียงสองข้อคือกดเต็มสปีดและห้ามหลง ห้ามเลี้ยวผิดโดยเด็ดขาด แต่ระหว่างทางมีป้ายบอกเส้นทางไปสถานีอยู่ตลอดไม่มีอะไรน่าเป็นห่วง ที่เหลืออย่างเดียวก็คือไปให้ถึง โอ๊ส!

ปั่นขึ้นเนินอย่างบ้าคลั่ง ดริฟต์เข้าโค้งด้วยความเร็วระดับ Initial D ในที่สุดก็ถึงเส้นชัยทันเวลา จอดจักรยานหน้าร้าน วิ่งเข้าไปบอกลุงว่าเอารถมาคืนแล้วนะแล้วพุ่งตัวแบบ Rockman Dash สู่สถานีรถไฟพร้อมมุ่งหน้ากลับโตเกียว

batch_DSC_0156_2batch_DSC_0159_2

เดินขึ้นไปนั่งบนรถไฟอย่างหมดเรี่ยวแรงเหมือนกับพระเอกการ์ตูนญี่ปุ่นที่ทุ่มพลังจน hp หมดเพื่อเอาชนะบอสใหญ่ในตอนอวสาน ขอบคุณที่มอบพลังในการปั่นครั้งสุดท้าย อาริกาโตะฟูจิซัง!

2 responses to “Yellow Tokyo #6 : โอตาคุน่องเหล็ก

  1. สุดยอดเลย ปั่นเก่งมากกก 555 แต่อุโมงค์ใบไม้แดงโหดสัสสส สวยยย

    • แฮ่ ขอบคุณค้าบ ขึ้นรถไฟนี่หลับยาวถึงโตเกียวเลย (เลยสถานีด้วย 55)

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s