เกาหลีใต้ไดอารี่ : Part 2

ดองบล็อกไปสามเดือนเต็มๆ ขออภัยฮะ

มิสอันเป็น จนท. ที่บริษัทส่งมาดูแลหมู่เฮา มิสอันเป็นสาวหน้าตาเกาหลีแท้ๆ ผมหน้าม้า ดูเป็นสาวเกาหลีที่ enjoy eating ดัชนีมวลกายจึงสูงกว่ามาตรฐานนิดหน่อย หลังจากนั้นมิสอันก็พาพวกเราไปบริษัท ซึ่งเราจะข้ามในส่วนวิชาการไปตอนกินข้าวเลยละกัน ฮา

มื้อเที่ยงบริษัทพาไปกินอาหารพื้นบ้านเกาหลีแท้ๆ เป็นข้าวอบหม้อดิน (จำชื่อเรียกไม่ได้) พร้อมด้วยกิมจิ ซุปสาหร่ายและเครื่องเคียงเต็มโต๊ะ กินข้าวหมดหม้อแล้วคนเกาหลีเค้าจะเอาน้ำร้อนมาเติมให้ซดเป็นน้ำข้าวต่อ แน่นอนว่ามื้อนี้ไม่ค่อยถูกปากชาวไทยผู้แสวงหาความแซ่บเท่าไหร่ มิสอันบอกว่ามื้อเย็นจะพาไปกินหมูย่างเกาหลี ดูจากสีหน้าเพื่อนแต่ละคน อยากจะกรี๊ดสาวแตกกันอยู่แน่ๆ

DSC_2952

ตัดไปที่มื้อเย็นที่รอคอยโลด พวกเราคล้ายถูกมอมด้วยคำว่าเนื้อย่างจึงยินยอมให้พาไปแต่โดยดี (ถ้านางจะหลอกคนไทยไปตุ๋นโสมก็คงไม่รอด) ร้านอยู่ในซอย มีบันไดแคบๆ มืดๆ ขึ้นไปชั้นสอง สภาพหน้าร้านเหมือนบุกค้นอาวุธเถื่อนมากกว่ากินหมูย่าง แต่ในร้านไฮโซใช้ได้ มีท่อดูดควันยื่นลงมาจากเพดานเหมือนถ้ำหินงอกหินย้อย แต่ขอบอกว่ามันอร่อยมาก กินกับกระเทียมปิ้งอร่อยจนน้ำตาไหล ฟินฝุดๆ

DSC_3327

ในโซลร้านกาแฟเยอะมาก หาร้านกาแฟง่ายกว่าเซเว่นอีก (แต่ไม่ค่อยเจอ Starbucks) คนเกาหลีชอบเดินจิบกาแฟไปทำงานตอนเช้า ข้างโรงแรมมี Coffine Gurunaru ขอสัมผัส cafe culture ของเกาหลีซะหน่อย เป็นร้านแฟรนไชส์เหมือน Tom ‘N Toms ที่มีสาขาในบ้านเรา เดินเข้าไปสั่งพนักงานจะให้ก้อนสีดำ กลมๆ เหมือนก้อนเป็ดใส่ชักโครกมาอันนึง พนักงานชงกาแฟเราเสร็จไอ้ก้อนนี้จะสั่นก็เดินไปรับกาแฟได้ แต่ตอนแรกไม่รู้ไง ไม่เคยเห็น นึกว่าของสมนาคุณสำหรับลูกค้าชาวไทย เกือบใส่กระเป๋ากลับบ้านละ เหอๆ

DSC_3370

ตอนเย็นไปเดินช้อปปิ้งที่ย่านเมียงดง แหล่งแฟชั่นของชาวเกาหลีและเครื่องสำอางค์ของชาวไทย ร้านเครื่องสำอางค์ดังๆ Etude, Skinfood มีพนักงานเป็นคนไทยทุกร้าน ลูกค้าก็มีแต่คนไทย แต่ตังค์เข้ากระเป๋าคนเกาหลี T_T

DSC_3651DSC_3664

เมียงดงจะมีร้านซ่อมรองเท้าเป็นตู้เล็กๆ มีอยู่หลายร้านกระจายกันไปทั่วย่าน เป็นธุรกิจที่น่าสนใจมาก ใครเดินช้อปจนเกือกอ้า ส้นพัง เหยียบเท้ากันจนหูขาดก็มาใช้บริการได้เลย (แต่ถ้าตังค์เหลือก็ซื้อใหม่ไปเลยดีกว่าเนอะ)

มื้อเย็นวันนี้พวกเราไปกินกันเอง ได้เพื่อนของเพื่อนที่อยู่เกาหลีแนะนำบุฟเฟ่ต์นานาชาติที่เมียงดง ชื่อร้าน Todai มีอาหารจีน อาหารญี่ปุ่น ซูชิ ซีฟู้ด เค้ก ไอติม อร่อยมากกกกกก พวกอาหารจีนนี่ใช้ได้เลย (มื้อเที่ยงวันนี้กินพาสต้ากัน สังเกตว่าพวกเราจะไม่ค่อยคบหาอาหารเกาหลีเท่าไหร่ ฮา)

DSC_3695

กินเสร็จชอปปิ้งต่อ สาวๆ ได้เครื่องสำอางค์คนละนิดหน่อย (พวกนี้ไฮโซ ไม่ค่อยนิยม คสอ.เกาหลี) แต่เสื้อผ้าคนละเป็นกระบุง ตอนนี้เริ่มกลุ้มว่าน้ำหนักกระเป๋าจะเกินมั้ย ฮ่าๆ ส่วนเราได้ซีดีโอ้ปป้ากังนัมสไตล์มาแผ่นนึง ไม่รู้จะซื้ออะไร รองเท้ากีฬามันแพงนิ – -‘’

วันที่เหลือก็ไม่ค่อยมีอะไร ตอนเช้าไปฟังสัมมนา ตอนเย็นก็ช้อปปิ้งเมียงดง-ทงแดมุน แต่ได้ไปเดินชมความเทพด้านเทคโนโลยีที่ Digital Pavillion นิดหน่อย มีตึก Korean Film Achieve อยู่ข้างๆ มันต้องเป็นแหล่งรวมข้อมูลเกี่ยวกับหนังเกาหลีแน่นอน มาทำงานด้านไอทีก็จริงแต่อารมณ์เนิร์ดเข้าสิงไอทงไอทีช่างแม่งแล้ว อยากไปดูจวนจีฮุน เบยองจุน คิมคีด็อคมากกว่า แต่ไม่ได้แวะไป เสียใจ

DSC_3820

สิ่งที่ไทยน่าเอาแบบอย่างเกาหลีมากๆ คือวิธีการนำเสนอความรู้อย่างพิพิธภัณฑ์หรือที่จัดแสดงนิทรรศการต่างๆ จะมีการใช้เทคโนโลยีในการนำเสนอ มีความน่าสนใจ เข้าใจง่าย ให้ผู้เข้าชมมีส่วนร่วม และก่อให้เกิดกระบวนการเรียนรู้ เราอาจจะบอกว่าเรามีมิวเซียมสยาม เรามี TCDC แต่ก็แค่ไม่กี่แห่ง ของเค้าเป็นมิวเซียมสยามทุกที่เลยนะ

อันจุงพาเดินลงไปชั้นใต้ดินตึก Digital Pavilion เดินเข้าร้านอาหารนึง เมนูเด็ดคล้ายข้อไก่ตุ๋นพะโล้กินกับข้าว แปลกใจตรงที่ปกติอาหารเกาหลีจะเครื่องเคียงเยอะ แต่ร้านนี้มีไก่ตุ๋นกับข้าว (ออกแนวจับกัง) แต่อร่อยจ้ะ

DSC_3813

ไฟลท์กลับไทยออกหัวค่ำวันสุดท้ายเลยฟรีเดย์ถึงบ่ายแก่ๆ แต่เนื่องจากคืนก่อนเที่ยวฉลองคืนสุดท้ายกับมิสอันหนักไปหน่อยกลับโรงแรมตีสอง กว่าสาวๆ จะตื่น ยัดทุกอย่างลงกระเป๋า เช็คเอาท์โรงแรมก็หายไปครึ่งวันละ แต่เราบ้าพลังตื่นก่อนเลยออกไปหาข้าวเช้ากินข้างนอก (อาหารเช้าโรงแรมรสชาติห่วยอย่างแรง) เช้านี้ฝนตก เพิ่งเจอฝนเอาวันสุดท้ายนี่แหละ หนาวดี ชอบๆๆ

DSC_3728

พอเที่ยงแดดเปรี้ยงเลย ได้เวลาบุกวังเคียงบกกุงซะหน่อยเดี๋ยวหาว่ามาไม่ถึง วันนี้ไม่เร่งร้อนอะไรก็เดินชิลเรื่อยๆ ตั้งแต่คลองชองเกชอนไป ชอบไอเดียที่ทุบทางด่วนทิ้งสร้างพื้นที่สาธารณะให้คนเดินเล่นของเค้าจริงๆ บ้านเรามีแต่สร้างทางด่วน ด่วนแล้วด่วนอีก นี่จะสร้างทางด่วนผ่ากลางมหาลัยอีก ไหวป้ะDSC_2967

DSC_3023

วังเคียงบกกุงพอเข้าไปเดินจริงจังเราดันไม่ชอบแฮะ คือมันบูรณะจนใหม่เกินไปน่ะ ไม่อินกับประวัติศาสตร์เกาหลีด้วยมั้ง เราเลยรู้สึกว่ามันเหมือนสตูดิโอถ่ายหนังจำลองวังแดจังกึมมากกว่า (แต่มีบางโซนที่เค้าปิดเพื่อถ่ายหนังจริงๆ นะ)

DSC_3863DSC_3897

กลับไปเอากระเป๋าที่ฝากไว้โรงแรมรอรถมารับไปสนามบิน ตอนนั่งรถไปสนามบินผ่าน Seoul World Cup Stadium สนามที่ใช้จัดฟุตบอลโลก 2002 ที่เกาหลีใต้เป็นเจ้าภาพด้วย แต่ดูเหมือนเราจะตื่นเต้นอยู่คนเดียว แหะๆ – -“

คนที่ไม่ดูซีรี่ย์เกาหลี ไม่รู้จักไอดอลเคป๊อป ไม่ช้อปปิ้งเครื่องสำอางค์อาจจะเฉยๆ กับกรุงโซล แต่เราว่าโซลมีอะไรน่าสนใจเยอะนะแม้แหล่งท่องเที่ยวที่เป็นไฮไลท์อาจจะไม่มาก เท่าที่ลองสังเกตวิถีชีวิตคน สังเกตการบริหารจัดการเมืองเค้าดู  มีหลายอย่างเราว่าเอามาปรับใช้กับกรุงเทพได้นะ อยากให้กรุงเทพน่าอยู่เหมือนโซลบ้างนิ

สรุปให้ไปก็ไปอีกนะ ได้เที่ยวไม่เท่าไหร่เอง อยากไปดูพิพิธภัณฑ์สงคราม :D

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s