เกาหลีใต้ไดอารี่ : Part 1

เนื่องจากช่วงตุลาปีที่แล้ว จขบ. โดนถีบไปทำงานที่เกาหลีใต้ 5 วัน แต่ไม่ค่อยได้เที่ยวเลยไม่ค่อยมีอะไรจะเล่าเท่าไหร่ เน้นแปะรูปละกัน

ทริปนี้ไปกัน 4 คน เราเป็นผู้ชายคนเดียว นอกนั้นหญิงล้วน เลยกลายเป็นนางทาสให้สาวๆ จิกหัวใช้แรงงานแบกกระเป๋า เวลาเกาหลีเร็วกว่าไทย 2 ชม. ตั้งใจจะนอนเต็มพิกัด แต่ด้วยความเห็นแก่กินเลยตื่นมาโซ้ยอาหารบนเครื่อง ถึงสนามบินอินชอนเจ็ดโมง เวลาไทยคือตีห้า ง่วงมากมาย

DSC_2534
ตม. เกาหลีที่ลือกันว่าโหดมากมาย ถึงคิวเราเจ้าหน้าที่ดันเปลี่ยนเวรกันพอดี เป็นเจ๊แว่นหน้าเหมือนเพิ่งจับได้ว่าสามีเม้มตังค์ นั่งปุ๊บนางก็ไฟแรงทันที ถามมาเป็นชุด เราก็ควักเอกสารเชิญจากทางเกาหลีโชว์พร้อมอธิบายวัตถุประสงค์ของการมาครั้งนี้แบบละเอียดยิบไปเลย เพื่อนคนนึงเคยเปลี่ยนชื่อมาเลยมีปัญหานิดหน่อย แต่ก็ผ่านมาได้ไม่มีปัญหา เราว่า ตม. ที่นี่ไม่โหดอะไรหรอก อาจจะถามเยอะหน่อยแต่ถ้าเราตอบได้ก็โอเค

วันแรกว่าง ยังไม่ต้องทำงานแต่ทางผู้ประสานงานจัดทัวร์ให้ (ใจจริงอยากเที่ยวเองนิ) เป็นกรุ๊ปทัวร์ที่มาไฟลท์เดียวกันนี่แหละ พักโรงแรมเดียวกันด้วย ระหว่างนั่งรอไกด์มารับลูกทัวร์คนอื่น (ส่วนมากเป็นสาวแถวๆ ดอนเมือง คือเลยหลักสี่ไปแล้ว) ก็จะนั่งเม้ามอยดูตารางทัวร์กัน แต่สามสาวแก๊งแมงป่องแดงแห่งไซตามะนี่แต่งหน้าเขียนคิ้วกันสุดฤทธิ์ กะว่าสวยประชัน SNSD พอครบคณะปุ๊บก็ออกลุยกัน เป้าหมายแรกที่เราจะไปกันคือหมู่บ้านฝรั่งเศส เย้ (ได้ข่าวว่ามาเกาหลี ทำไมไม่พาไปหมู่บ้านปันมุนจอม)

นั่งรถออกจากสนามบินอินชอนไปไกลมาก ไกลจนหลับเราก็มาถึงหมู่บ้านฝรั่งเศสชานกรุงปารีส ไม่แน่ใจว่ามาเช้าเกินไปหรือประชากรในหมู่บ้านโดนซอมบี้แดกหมดแล้วก็ไม่รู้ เงียบเหงามาก อากาศก็หนาว นี่มันหมู่บ้านร้างชัดๆ

DSC_2570
DSC_2572DSC_2581

แต่ข้อดีของการที่ไม่มีคนเลยคือพวกเรารั่ว เกรียน ได้เต็มที่ ไม่มีใครมายุ่ง เจ้าของร้านไม่ว่า :D

บอกลาฝรั่งเศสจะได้บุกเกาหลีจริงจังซักที ข้ามน้ำข้ามทะเลไปเกาะนามิ แหล่งท่องเที่ยวอันดับต้นๆ ที่มีรูปปั้นพี่เบยองจุนเจ้าของเกาะยืนกอดเมียกันตากแดดตากลมเป็นไฮไลท์ แต่ก่อนไปแวะกินข้าวเที่ยงเป็นต๊อกป๊อกกี ที่ทั้งร้านทีแต่กรุ๊ปทัวร์จากประเทศไทย มื้อแรกเป็นอาหารประจำชาติเกาหลีที่เราว่าพอใช้ได้นะ แต่พอไกด์ใส่สาหร่ายให้ตามกรรมวิธีคนเกาหลีเท่านั้นแหละ ไม่อร่อยเลย เราไม่ชอบสาหร่าย

DSC_2640
ความเห็นส่วนตัว เฉยๆ กับเกาะนามินะ อาจจะเพราะไปวันที่คนเยอะมั้ง เลยรู้สึกว่ามันไม่ค่อยสวยโรแมนติกแบบที่ใครๆ พูดกัน เพื่อนที่เป็นติ่งซีรี่ย์เกาหลีก็เห็นตรงกันว่าไม่ค่อยปลื้มเกาะนามิเท่าไหร่ ชอบสุดคงเป็นไอติมเมล่อน (ที่มีขายทั่วคาบสมุทรเกาหลี) แต่ตอนที่ไปใบไม้เริ่มเปลี่ยนเป็นสีเหลืองบ้างแล้วล่ะ

DSC_2723DSC_2663DSC_2675DSC_2701ออกจากเกาะนามิกลับเข้าฝั่งบ่ายแก่ๆ ตามโปรแกรมจะไปช้อปปิ้งที่ทงแดมุนก่อนค่อยขึ้นโซลทาวเวอร์ แต่รถติดมากไกด์เลยขอสลับโปรแกรมไปโซลทาวเวอร์ก่อน ระหว่างเดินทางคุณไกด์ก็เล่าเรื่องเกี่ยวกับประเทศเกาหลีไปเรื่อยๆ ประวัติศาสตร์ สงคราม ความเป็นอยู่ วัฒนธรรม วิถีชีวิตของคน เรานั่งฟังไปด้วย ดูวิวข้างทางไปเพลินๆ ชอบนะ ได้ความรู้ด้วย ถึงจะเคยเที่ยวเป็นกรุ๊ปทัวร์ครั้งสองครั้งแต่เท่าที่เห็นเวลานั่งรถคนส่วนมากจะหลับ คงกะมาเที่ยวอย่างเดียวมั้ง

ภูมิประเทศกรุงโซลเป็นภูเขา ถนนหนทางก็โค้งลัดเลาะเจาะอุโมงค์ไปตามแนวเขา โซลทาวเวอร์ก็เป็นหอคอยที่อยู่บนเขานัมซานใจกลางเมือง คนเกาหลีเค้าเดินขึ้นกัน บางคนก็วิ่งขึ้นเขาออกกำลังกาย ไม่แปลกใจว่าทำไมคนประเทศนี้ไม่อ้วน พอขึ้นไปแก๊งเราก็ไปเกรียนไล่อ่านกุญแจที่หนุ่มสาวเอามาคล้องกัน อาจจะเป็นโชคดีเล็กน้อยที่ไกด์สลับโปรแกรม เราได้ยืนมองท้องฟ้าสีแดง ดูพระอาทิตย์ตกดินบนโซลทาวเวอร์พอดี

DSC_2762DSC_2772DSC_2777ขึ้นลิฟต์ไปบนหอคอย แอบผิดหวังกับกราฟิกในลิฟต์เล็กน้อย เหมือนเรานั่งจรวดพุ่งออกนอกโลก หาดูได้จากหนังอวกาศทั่วไป ของ Taipei 101 สวยกว่า พอขึ้นไปถึงชั้นชมวิวท้องฟ้ามืดพอดี มีคาเฟ่ ร้านขายสินค้าที่ระลึก แต่อย่าหวังจะได้ตังค์จากพวกเรา เลยเดินดูวิวไปรอบๆ แอบเบื่อคนเยอะด้วย

DSC_2813

ทัวร์พาไปช้อปปิ้งที่ทงแดมุนต่อ คงดึกพวกเราเลยขอกลับโรงแรมก่อนเพราะต้องเตรียมข้าวของ ต่อเน็ต ส่งอีเมล์ ไกด์จะให้คนขับขับรถไปส่งแต่พวกเราขอนั่งรถไฟฟ้าไปกันเอง จะได้ลองใช้บัตร T-Money ที่บอสให้มาด้วย โรงแรมอยู่ในย่านกังนัม แต่อยู่ไกลจากโอปป้ากังนัมสไตล์ไปอีกหลายสถานี โรงแรมนี้ดี มี wifi router ห้องใครห้องมันเลย เนื่องจากเป็นหนุ่มโสดคนเดียวในทริปเลยได้นอนห้องเดี่ยว เยี่ยมไปเลย

เตรียมเอกสาร ส่งอีเมลติดต่อกับสต๊าฟที่เกาหลีเรียบร้อยได้เวลาออกไปเที่ยวข้างนอก หาข้าวเย็นกิน แต่เพื่อนคนนึงอยากนอนเลยไปกันแค่สามคน แถวนี้ตึกสูงเยอะจริงแต่กลางคืนเงียบ ไม่ค่อยมีร้านค้า มีแต่ร้านกาแฟ ในซอยด้านหลังโรงแรมพอจะพึ่งพาได้ มีร้านอาหาร ร้านโชห่วย เซเว่น ตอนแรกตั้งใจกันว่าจะไปเดินเล่นหาข้าวกินย่านกังนัมไม่ก็อัปกูจองไม่ไกลมาก แต่เดินไปไม่ทันถึงสถานีเพื่อนอีกคนทนหนาวไม่ไหวขอกลับก่อน เหลือชายหนึ่งหญิงหนึ่ง เพื่อนสาวที่เหลือคงเห็นว่าไม่ปลอดภัย (ฮา) เลยชวนกลับกันหมด ตกลงมื้อเย็นจะไปฝากท้องกับเซเว่นก็ดันปิด เอ… จะว่าปิดก็ไม่เชิงคือดูปกติทุกอย่าง ไฟก็เปิด แต่ประตูล็อค พนักงานไม่อยู่ สงสัยไปขี้ เลยเดินกลับไปที่ร้านโชห่วยที่คนขายเป็นลุงแก่ๆ ลุงแกเฟรนด์ลี่มาก ขอแผนที่ไปดู ชี้ตรงนั้นตรงนี้ให้คงจะแนะนำแหล่งเที่ยว คุยกันไม่รู้เรื่องแต่แกก็พยายามชวนคุย เลยซื้อนมกล้วยที่ใครมาต้องกินหนึ่งแพ็ค ขนมอีกหลายถุงตอบแทนลุง

DSC_2840

กะจะเน้นแปะรูป แต่ดันฝอยไปซะเยอะเลย อันยองๆ ต่อตอนหน้าละกันเนอะ

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s