ไต้หวันไดอารี่ Episode Final

วันสุดท้ายในไทเปเป็นวันที่ตื่นเร็วกว่าทุกวัน ไม่ได้ดีใจที่จะได้กลับบ้าน แต่ตื่นเพราะวอนบินกับซีวอน (นามสมมติ) รูมเมทเกาหลีจะขึ้นเครื่องกลับบ้านไปกินกิมจิช่วงสายๆ วันนี้ อีตาวอนบินซึ่งนอนเตียงเหนือเราปีนบันไดขึ้นลงอยู่หลายรอบเราเลยสะดุ้งตื่น นั่งดูหนุ่มเกาหลีเก็บของร่ำลากันเสร็จก็ถึงตาเราเก็บข้าวของบ้าง เช็คเอาท์ที่พัก (และจ่ายตังค์ ฮา) เรากลับไฟลท์เย็นยังพอมีเวลาช้อปปิ้งอยู่บ้าง ทีแรกตั้งใจว่าจะไปกินไอติมอุนจิ Modern Toilet ที่ซีเหมินแต่มันต้องเดินทางย้อนไปย้อนมาเลยตัดออกไป เสียดายเหมือนกัน แต่ไม่เป็นไร เราจะไปกินเครปไอติมสุดเลิฟที่ซือต้าแทน

โฮสเทลที่นี่อนุญาตให้ฝากกระเป๋าได้ เช็คเอาท์คืนกุญแจเสร็จเลยออกไปเที่ยวทิ้งกระเป๋าไว้ที่โฮสเทล ตอนจะกลับค่อยมาเอา คงไม่มีเรื่องวุ่นวายเหมือนวันที่กิ๊ฟกลับบ้านหล่ะมั้ง ถ้ามีมั่นใจได้เลยว่าเราได้อยู่ที่นี่ต่ออีกวันแน่นอน ฮ่าๆ

IMG_4953

ไม่กี่ชั่วโมงสุดท้ายในไทเปเลยไม่ได้ตั้งใจจะไปไหนเป็นพิเศษ เดินเล่นไปเรื่อยเปื่อย เลยเข้าไปสำรวจในมหาวิทยาลัย National Taiwan Normal University ซักเล็กน้อยก่อนไปหาข้าวเช้ากินที่ตลาดซือต้า เดินผ่านมหาลัยนี่้มา 2-3 รอบแต่ยังไม่เคยเข้าไป วันนี้แหละวันของเรา!

เราเป็นคนมีปมด้อยเกี่ยวกับมหาลัยเล็กน้อย เนื่องจากเรียนมหาลัยสไตล์ไฮเทคเลยไม่มีตึกเก่าๆ ที่เป็นแลนด์มาร์คของมหาลัยให้ชื่นชมอดีตเท่าไหร่ เลยแอบอิจฉาพวกเด็กจุฬาที่มีศาลาพระเกี้ยว อิจฉาเด็กธรรมศาสตร์ที่มีตึกโดมเล็กน้อย พอได้เห็นอาคารอิฐสีแดงของ NTNU (คนไต้หวันเรียก ม.ซือต้า) ฝุ่นละออกความขลังตามกำแพงอิฐฟุ้งกระจายขึ้นมาทันที น่าเสียดายเล็กน้อยที่เป็นช่วงปิดเทอมเลยไม่ได้ศึกษาชีวิตนักศึกษาไต้หวัน (ตกลงจะมาดูตึกหรือมาดูสาวกันแน่)

IMG_0139

เราใช้เวลาทัวร์ในมหาลัยในวันร้างนักศึกษาไม่นานนัก แต่ใช้เวลาเดินชมรั้วมหาลัยนานกว่า รั้วอิฐแดงระหว่างทางไปตลาดซือต้าตกแต่งด้วยภาพวาดร้านรวงต่างๆ บอกเล่าวิถีชีวิตชาวไต้หวันตลอดความยาวรั้ว มีจักรยานจอดเรียงรายริมฟุตบาทขนานไปตามแนวรั้ว อดไม่ได้ที่จะจินตนาการว่าจักรยานและการค้าขายคือชีวิตประจำวันของผู้คนบนเกาะแห่งนี้ ที่จอดจักรยานสองชั้นละแวกสถานศึกษากับตลาดกลางคืนที่ระยิบระยับคึกคักด้วยโคมไฟจากร้านค้าคงจะยืนยันคัลเจอร์ของชาวไต้หวันได้เป็นอย่างดี

IMG_0145IMG_0146

ยามกลางวันตลาดกลางคืนซือต้าเข้าขั้นเงียบเหงา เฉพาะวันนี้หรือเปล่าไม่รู้ แต่ก็พอจะมีวัยรุ่นออกมานั่งชิลตามคาเฟ่เล็กน้อย เดินไปร้านเครปสั่งได้เลยไม่ต้องรอคิว วิธีการสั่งก็อาศัยจิ้มมั่วเหมือนเดิมแต่ตั้งใจจะไม่จิ้มเมนูเดิม ปรากฎว่าได้เป็นเครปอาหารเช้าที่ใส่ผักสลัด แฮม ปูอัด มายองเนส อารมณ์ประมาณแข่งกันตักสลัดซิสเลอร์ กลายเป็นว่าเรากินไปครึ่งเดียวก็โยนทิ้งเพราะเกลียดปูอัด ฮ่าๆ

IMG_0150

IMG_4955

เฟลกับเครปสลัดเล็กน้อยไม่สามารถบรรเทาความหิวได้เลยต้องหาของอร่อยๆ แก้ตัว มาลงเอยที่ของตายอย่างไก่ทอดแบบเผ็ด สรุปว่าทริปนี้กินไก่ทอดแทบทุกวัน – -”

ยังมีเวลาอีก 2-3 ชั่วโมง พอช้อปปิ้งเหลือเฟือ ขึ้นรถไฟฟ้าสถานีเดียวไปกงกวน ช้อปปิ้งเสร็จเหลือภารกิจสุดท้ายบนแผ่นดินนี้คือชาไข่มุกเทพที่วันก่อนมาร้านปิด ก่อนกลับเมืองไทยตั้งใจจะพิชิตให้ได้ แต่แล้วต้องล้มเลิกภารกิจหลังจากเห็นจำนวนคนต่อแถวชาบูลุงแว่นเทพชานมไข่มุก ถ้าเสี่ยงต่อคิวคงไม่ได้กลับบ้านแหงๆ

พ่ายแพ้ต่อโชคชะตาตัดสินใจกลับไปเอากระเป๋าที่โฮสเทล คืนกุญแจไปแล้วเลยต้องเรียกสต๊าฟเปิดประตูให้ ส่วนตัวประทับใจกับโฮสเทลที่นี่มาก ตอนแรกก็กังวลอยู่ยกใหญ่ ไปต่างประเทศคนเดียวครั้งแรก ไม่เคยอาศัยรวมกับคนแปลกหน้าต่างชาติต่างภาษามาก่อน จะหลับลงมั้ย เอาเข้าจริงต้องกลายเป็นรูมเมทในห้องขนาด 7 เตียงต้องเป็นฝ่ายนอนไม่หลับเพราะกว่าเราจะกลับคนอื่นก็เข้านอนกันหมด แถมทำเสียงกุกกัก คุ้ยกระเป๋าหาของ เดินเข้าเดินออกก็บ่อย ฝากขอโทษทุกคนด้วย อีกสิ่งที่ประทับใจก็คือสต๊าฟที่คอยดูแลอย่างดี เพราะแรกๆ เราเอ๋อมาก ตอนที่กิ๊ฟทำของหายก็ช่วยติดตามให้ ก่อนเราจะเปิดประตูเดินออกไปสต๊าฟคนนึงยื่นปากกาให้เขียนกำแพงเป็นที่ระลึกหน่อยมั้ย เรานึกไม่ออกเลยเขียนเป็นภาษาไทยละกัน จะได้ไม่มีใครอ่านออก ฮา

อีกอย่างที่ยังไม่ได้ทำคือเดินทัวร์ Taipei Main Station เลยจัดทัวร์ก่อนกลับแต่ทุลักทุเลนิดนึงเพราะต้องแบกกระเป๋าใบใหญ่มาก ถึงจะใช้บริการ Taipei Main Station ทุกวันแต่อยู่ในชานชาลาใต้ดินตลอดไม่เคยขึ้นไปเดินในสถานี ซึ่งมันใหญ่มาก ทั้งชานชาลา ตู้ขายตั๋ว ร้านค้าไปอยู่ใต้ดินหมด เลยดูเหมือนหัวลำโพงโล่งๆ ไม่ค่อยมีคน ออกไปถ่ายรูปข้างนอกยิ่งเหมือนหัวลำโพงเข้าไปใหญ่ โดยเฉพาะถนนข้างหน้าที่กำลังซ่อม ฮา

IMG_0160

IMG_0163

กิ๊ฟบอกว่ามีรถบัสจาก Taipei Main Station วิ่งตรงไปสนามบินเถาหยวน ถูกกว่านั่งรถไฟหัวจรวดนิดๆ ป้ายจะอยู่ที่ทางออก M5 ต้องลงไปในสถานีอีกรอบเพราะต้องตามหาทางออก เดินตามป้ายบอกทางแต่จู่ๆ เหมือนคุณหลอกดาว ป้ายทางออก M5 ดันหายไปไหนไม่รู้ดื้อๆ กระเป๋าหนักด้วยเลยขี้เกียจเดินหาแล้ว มาทางไหนกลับทางนั้นดีกว่า สรุปขึ้น THSR กลับเหมือนเดิม

เนื่องจากติดใจอากิเบน ข้าวกล่องรถไฟของสถานีไทเปแบบที่เคยกินตอนนั่งรถไฟไปน้ำตกเลยจัดมาหนึ่งกล่อง เอาไว้กินที่สนามบิน ของกินที่นั่นแพง ข้าวกล่องรถไฟนี่แหละ 60NT อร่อยน้ำตาไหล

ท้องฟ้ายามเย็นนอกหน้าต่างรถไฟดูสลัวๆ มองไปก็ใจหายเหมือนกัน ต้องจากกันซะแล้ว กำลังจะเป็นคนไต้หวันอยู่แล้วเชียว ฮ่า

IMG_0170

IMG_0173

กำลังคิดถึงอากาศเย็นๆ มีหมอกพอบังทัศนวิสัยอยู่พอดี จู่ๆ อากาศที่สนามบินเปลี่ยนแปลงแบบกระทันหัน หมอกลงจัด ลมแรง หนาวแบบไม่ทันตั้งตัว เหมือนไต้หวันจะจัดให้เป็นการสั่งลาเลย คราวนี้เลยรีบเช็คอินโหลดกระเป๋าแล้วออกไปยืนรับลมชมหมอกนอกเทอร์มิินอลสั่งลาเหมือนกัน บ๊ายบายนะ ไว้เจอกันใหม่ เราสัญญา :D

2 responses to “ไต้หวันไดอารี่ Episode Final

  1. อ่านสนุกมากๆค่ะ ขอบคุณนะคะสำหรับข้อมูลดีๆ กำลังจะเดินทางศุกร์นี้ล่ะค่ะ ^^

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s